Kai wyszedł za Dassem na powierzchnię miasta. On też lubił tu miejsce. To tu przesiedział większą część rozkazu 66. Z drugiej strony to tu popadł w alkoholizm. Dobra, nie czas rozpamiętywać przeszłość. - powiedział sobie w duchu. Dyskretnie sprawdził broń, a kiedy przekonał się, że wszystko jest ok, rzucił: -Dobra możemy ruszać. Jeszcze tylko sprawdzę statek.- po czym obszedł go dookoła wypatrując zadrapań i innych uszkodzeń. Wyjął z kieszeni komunikator. -Zatankuj i zaparkuj kilka poziomów wyżej. Bądź gotowy po nas przylecieć.- rozkazał droidowi. -Jaki masz numer komunikatora?- zwrócił się do Dassa.

Kai lubił komunikatory - pozwalały komunikować się z każdego miejsca i w każdych warunkach. W wojsku dostał miniaturowy komunikator w postaci słuchawki z kierunkowym mikrofonem, która wyłapywała każdy jego szept - przydatne, kiedy składa się raport, siedząc w ciasnym kanale wentylacyjnym. Napadem się jakoś specjalnie nie martwił. Może było to trochę głupie, ale wierzył, że jego szkolenie w sztukach walk pozwoli mu się obronić. Poza tym znał tu większość szefów bardziej rozbudowanych organizacji przestępczych. Co prawda większość z nich została już schwytana, ale raczej nikt nie podejrzewał, że to robota bothanina. Kai był profesjonalistą w swoim zawodzie. Miał bajeczkę na każdą okazję, a wszelkie wymówki w jego ustach brzmiały prawdziwie - dzięki temu też rzadko bywał na oficjalnych balach i przyjęciach. Dobra, tamte czasy już nie wrócą. - powiedział sobie. -Dobra, chodźmy zorientować się w terenie. Idź spokojnie, udawaj pewnego siebie. Jeśli chcemy, żeby tamci goście nam zaufali, musimy sprawiać wrażenie profesjonalistów.- pracował z Dassem po raz pierwszy i nie wiedział co tamten umie, więc mówił mu to "na zapas". Statek w tym czasie wystartował i udał się na wyższe poziomy.

Bothanin, jako szpieg z zawodu, zwykle nie dawał się nawet rozpoznać. Mimo że uwielbiał strzelać, w jego pracy wymagana była dyskrecja i takt. W dodatku teraz nie trenował już tak często jak wtedy i podejrzewał, że jego kondycja i umiejętności nie są już tak dobre jak wtedy. "Muszę znowu zacząć treningi" - pomyślał. Trzeba będzie znaleźć jakąś strzelnicę, co w imperium nie było łatwe. Może Mandalore? Mieszkańcy nie są zbyt przyjaźni, ale jest tam wielu łowców nagród i łatwo byłoby znaleźć miejsce do szkolenia. Chyba Seco miał jakiegoś kumpla mando... Znowu skarcił się w duchu za takie rozmyślania. "Będzie na to czas później." Podciągnął rękaw i spojrzał na niewielkie naręczne urządzenie. Było to połączenie typowego dla komandosów naręcznego ostrza, zegarka, komunikatora i pilota do statku. Miało też proste funkcje jak kalendarz, nawigację i kalkulator. -Masz rację. Ale to dobrze - nikt nie lubi spóźnialskich.- ruszył powoli w kierunku baraków.

Podejrzewał co prawda, że zaczną oficjalnie, od rozmów i tak dalej, bo to był jego standardowy plan, jednak to wymagało tygodni, a nawet miesięcy infiltracji grupy, a oni nie mieli tyle czasu. Poprawił blaster na plecech, wyciszył wszystkie elektryczne urządzenia i zaczął się wspinać. Musiał podskoczyć, żeby dosięgnąć do otworu, jednak nie było z tym problemu. Z drugiej strony miał w środku sporo więcej miejsca. Założył urządzenie podsłuchowe na sobie, bo z jego miejsca było słychać wszystko, a na dole ktoś mógł zauważyć pluskwę. Usadowił się wygodnie i czekał na gości.

*Przykrył się szczelniej płaszczem i zerknął na niewolników. Było ich trochę dużo i stwierdził, że gdyby spróbował ich zaatakować zostałoby z niego sito. Przyjrzał się dokładnie im ubiorom i broni. Rozpoznał umundurowanie jednej grupy najemników, ale nie mógł sobie przypomnieć kto nimi dowodzi. Szybko zerknął w miejsce gdzie znajdował się Kai i zaczął żałować, że nie ma komunikatora. Nie bardzo wiedział co zrobić gdy przyjdzie im się ujawnić.*

*Te przechadzki pomiędzy najemnikami trwały jeszcze trochę, ale na szczęście nie wpadli na trop tej dwójki, na razie... kto wie co będzie za dziesięć czy piętnaście minut? W każdym razie nastała już cisza, którą przerywały tylko cichsze kroki samych przedstawicieli gangsterskiego świata. Sami bossowie bardzo rzadko ze sobą rozmawiają, a jak już to w ściśle określonych i tajnych miejscach.* Panowie, witam was wszystkich na dzisiejszym zebraniu. Będzie ono krótkie, ale mam nadzieję, ze owocne Zaczął przemowę któryś z nich. Z cienia wyszedł nieznacznie jakiś starszy człowiek w eleganckim garniturze* Musimy położyć kres tej dominacji tego Qurella. Zbyt długo wtrącał się w nasze sprawy... *Przemowę przerwał jakiś inny osobnik, pozostający w cieniu. Głos miał niższy i "cięższy" od poprzedniego rozmówcy, bardziej niepokojący* On był tu od zawsze, a raczej jego grupa. Ma kontakty... jak się go pozbędziemy? *No a potem nastąpiła burzliwa wymiana zdań i opinii jak to by mogło być, przerywana kłótniami o inne szczegóły.*

Kai zaczynał żałować, że jednak nie założył gdzieś podsłuchu. Miałby wtedy obraz osób zamieszanych w spisek, a nie tylko głos. Niestety nie był już w wojsku. Tam mieli dostęp do tajnych materiałów i mogli zidentyfikować osobę po jego głosie. Cóż, Qurellowi musi wystarczyć sama fonia. Dokładnie przysłuchiwał się rozmowie - chciał ją dokładnie zapamiętać. Mogła zawierać jakieś ważne informacje, potrzebne rebelii. O ile istniała.